جلال الدين الرومي
41
مجالس سبعه مولانا ( فارسى )
قدم دار و اشارت و بشارت فرشتگان مقرب كه پيغام مىآرند از حضرت كه ( أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا ) ترسى كه در دل طالبانست كه آن ترس هزيمت انگيزد ، در دل شياطين موسوس نه ، و قوّتى كه در دل شياطين است ، در دل ضعفاء دين نه تا ايشان را به قوت و تأييد تو داودوار منهزم گردانند به اندك جنگى يا بيك دو سنگى كه ( فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ ) و جالوت نفس امّاره را بدست داود عقل ، اسير و شكسته و مستأصل گردان كه ( وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ ) ملك اين جهان بدست تست و ملك آن جهان هم بدست تست . اى مالك هر دو ملك ! مماليك ضعيف خود را پاكوفته دشمنان دين مگردان كه ( السّؤال و ان قلّ ثمن النّوال و ان جلّ ) ما سؤال ضعيفانهء عاجزانهء خود به حضرت تو عرض كرديم ، تو نوال بىزوال باقى متلاقى بىپايان بىكران رحمت خويش ارزانى دار . يا إله العالمين و يا خير الناصرين . فى معنى بسم اللَّه بسم اللَّه اتفاق مفسران است كه اينجا مضمرى هست ، كه عرب به حرف ب ابتدا نكنند ، اما اختلاف است ميان مفسّران كه آن مضمر چيست ، گويند كه مضمر امر است از حق تعالى كه اى بندهء من ، چون پناه مىگيرى از شيطان ، بنام من آغاز كن اين چيز را تا از شرّ او پناه يا بى و بعضى مفسران گويند كه : آن مضمر اخبارست از بنده كه اى خدا فرياد مىكنم از شيطان و پناه مىگيرم و پناه گرفتن به تو ، غير از اين « 1 » نمىدانم كه آغاز كار خود بنام تو كنم و در نام تو گريزم و عمل خود را و كار خود را در تو گريزانم كه هر كارى كه آغاز آن بنام مبارك تو نبود ، آن كار ناقص و ابتر بماند و ثمرهء او حاصل نشود « 2 » قال النبى ( كلّ امر ذى بال لم يبدا باسم اللَّه فهو ابتر ) مىفرمايد مصطفى عليه السلام كه هر كارى كه درو خطرى باشد و عزّتى باشد و فايدهاى باشد ، چون بنام خدا پناه نگيرد در آغاز آن هر
--> ( 1 ) - از شيطان به تو و پناه مىگيرم و پناه گرفتن به تو جز اين نسخه . ( 2 ) - و ثمرهاى حاصل نباشد نسخه .